× جستجو در بهستان دارو

واکسن انفلوانزا ۴ ظرفیتی ( Influvac tetra )

دسته بندی دارویی
نام دارو
واکسن اینفلووک تترا 2025-2026 اینفلوواک ( 4 ظرفیتی )
نام ژنریک
Influenza Vaccines
طبقه بندی دارویی​
واکسن آنفلوانزا، ATC Code: J07BB02
شکل دارویی
سوسپانسون تزریقی در سرنگ آماده مصرف

توضیحات

پیشگیری از بیماری آنفلوانزا به خصوص در افرادی که درصورت ابتلا به آنفلوانزا در معرض خطر بروز عوارض مرتبط با بیماری در آنها بیشتر است.

اینفلوواک تترا در بالغین و کودکان بالای 6 ماه مجوز مصرف دارد.

استفاده از اینفلووک تترا باید بر اساس تجویز پزشک صورت بگیرد.

 بارداری، شیردهی و باروری

n

بارداری

n

واکسن آنفلوانزا غیرفعال شده در تمام مراحل بارداری قابل استفاده هستند. در ارتباط با سه ماهه دوم و سوم  بارداری مجموعه داده های ایمنی بیشتری در مقایسه با 3 ماه اول در دسترس است با این حال داده های جهانی به دست امده از مصرف واکسن آنفلوانزا هیچ گونه عارضه مرتبط با واکسن را در جنین و مادر نشان نمی دهد.

n

شیردهی

n

اینفلوواک تترا 2025-2026 می تواند دردوران  شیردهی استفاده شود.

n

باروری

n

اطلاعاتی در مورد اثر بر روی باروری در دست نیست.

مقدار مصرف

n

  بزرگسالان:0.5 میلی لیتر

n

جمعیت کودکان

n

کودکان بین 6 ماه تا 17 سال: 0.5 میلی لیتر

n

کودکان کمتر از 9 سال که قبلا با واکسن آنفلوانزای فصلی واکسینه نشده اند، می بایست یک دوز ثانویه با به مقدار 0.5 میلی لیتر، بعد از گذشت حداقل 4 هفته از تزریق اول، در یافت کنند.

n

کودکان کمتر از 6 ماه: بی خطری و اثربخشی اینفلوواک تترا 2025-2026 بررسی نشده است.

n

روش تزریق :

n

واکسیناســیون می بایســت از طریــق تزریــق داخــل عضلانــي یــا تزریــق عمیــق زیــر جلــدي انجــام شــود.

n

توصیه می شود در کودکان 6 تا 35 ماه، تزیرق ترجیحا به صورت داخل عضلانی در قسمت قدامی-خارجی ران ( و یا عضله دلتویید در صورتی که توده عضلانی مناسب باشد) انجام گیرد.

n

واکسن باید قبل از تزریق به دمای اتاق برسد. پیش از مصرف تان دهید. قبل از تزریق دارو به صورت چشمی مایع واکسن چک شود.

n

هرگونه محصول مصرف نشده یا ضایعات باید مطابق با قوانین محلی مربوطه دور انداخته شود.

تداخلات دارویی

n

مطالعات مربوط به تداخل انجام نشده است. در صورت تجویز همزمان اینفلوواک تترا 2025-2026 با سایر واکسن ها، واکسیناسیون می باست بر روی اندام های جداگانه بدن انجام پذیرد. در صورت تجویز همزمان دو واکسن احتمال تشدید عوارض جانبی آنها باید در نظر گرفته شود.

n

به دنبال تجویز واکسن آنفلوانزا پاسخ مثبت کاذب در آزمایش های سرولوژی به روش ELISA جهت شناسایی آنتی بادی علیه HIV 1 ، هپاتیت سی و به خصوص HTLV1  مشاهده شده است. استفاده از تکنینک Western Blot نتایج مثبت کاذب روش ELISA را رد می کند. واکنش های مثبت کاذب گذرا می توانند ناشی از از پاسخ IgM به واکسن باشند.

هشدارهای ویژه حین مصرف دارو:

n

به منظور افزایش قابلیت ردیابی فراورده بیولوژیک می باست نام و سری ساخت محصول تجویز شده به دقت ثبت گردد.

n

همانند سایر واکسن های تزریقی هنگام تزریق ،امکانات درمانی مناسب  و نظارت های لازم درصورت بروز شوک آنافیلاکتیک به دنبال تجویز دارو باید در دسترس باشد.

n

اینفلوواک تترا 2025-2026 را تحت هیچ شرایطی نباید به صورت وریدی تزریق کرد.

n

همانند کلیه واکسن هایی که به صورت داخل عضلانی تزریق می گردند تجویز اینفلوواک تترا 2025-2026 نیز در مبتلایان به ترومبوسایتوپنی و یا سایر اختلالات انعقادی با توجه به احتمال بروز خونریزی به دنبال تزریق عضلانی در این افراد می باست با احتیاط انجام شود.

n

واکنش روانی  (سایکولوژیک) به ورود سوزن تزریق ممکن است بعد و یا حتی قبل از واکسیناسیون در قالب واکنش های مرتبط با اضطراب، شامل واکنش های وازو واگال (سنکوپ)،  هایپر ونتیلاسیون یا واکنش های وابسته به استرس بروز کند.  این واکشن می تواند با علائم متعدد نورولوژیک مانند اختلال گذرای بینایی، پاراستنزی و حرکات تونبک-کولونیک اندام ها در حین ریکاوری همراه باشد. بنابراین داشتن روندهای اجرایی جهت پیشگیری از بروز اسیب های احتمالی ناشی از بی حال شدن ( غش کردن) بیمار حائز اهمیت است.

n

اینفلوواک تترا  2025-2026 در مقابل همه سویه های ویروس آنفلوانزا موثر نیست.

n

اینفلوواک تترا 2025-2026با هدف اجاد ایمنی علیه سویه هایی از ویروس که در تهیه واکسن به کار گرفته شده اند و نیز سوهی های مرتبط نزدیک به آنها در نظر گرفته شده است. همانند هر واکسن دیگری، ممکن است پاسخ ایمنی محافظت کننده در همه افراد تحت واکسیناسیون به دست نیاید.

n

در بیماران مبتلا به نقص ایمنی مادرزادی یا ناشی از درمان، ممکن است، پاسخ آنتی بادی و ایمنی ایجاد شده ناکافی باشد.

n

ایــن دارو حــاوی مقادیــر کمتــر از 1 میلی مــول ســدیم (23 میلیگرم) در هــر دوز میباشــد کــه بـه معنـای فاید سدیم بودن فرآورده می باشد. (Sodium-Free)

n

ایـن دارو حـاوی مقادیـر کمتـر از 1 میلی مـول پتاسـیم  (39 میلی گرم) در هـر دوز میباشـد کـه بـه معنـای فاقـد پتاسـیم بـودن فـرآورده میباشـد. (Potassium-free)

    n
  • درصورت داشتن حساسیت به ماده موثره دارو یا هر یک از مواد جانبی دارو نباید مصرف شود.
  • n
  • در صورت حساسیت به مقادیر کم تخم مرغ (اووآلبومین یا پروتیئن تخم مرغ) ، فرمالدهید، پلی سوربات 80، استیل تری متیل آمونیوم برومید و یا جنتامایسین.
  • n
  • اگر شما و یا کودک شما عفونت فعال و یا بیماری با تب بالا دارید، واکسیناسیون تا زمان بهبود کامل باید به تعویق بیوفتد.
  • n

 ایمنــی واكســن اینفلــوواک تتــرا در ســه مطالعــه بالینــی بررســی شــده اســت. در دو مطالعــه بالینــی، بالغین سالم 18 سال به بالا و کودکان سالم بین 3 تا 17 سال تحت واکسیناسیون با واکسن آنفلوانزای سه یا چهار ظرفیتی قرار گرفتند. در مطالعه سوم، ایمنی واکسن اینفلوواک تترا در کودکان سالم 6 تا 35 ماه نسبت به یک واکسن کنترلی غیر آنفلوانزایی مورد بررسی قرار گرفته اند. در هر دو مطالعه کودکان از 6 ماه تا 8 سال، بر اساس سابقه واکسیناسیون آنفلوانزا، یک یا دو دوز واکسن اینفلوواک تترا دریافت کردند.

n

بیشترین عارضه موضعی مشاهده شده بعد از واکسیناسیون در مطالعات بالینی مربوط به اینفلوواک تترا، در تمامی گروه های سنی، درد محل واکسیناسیون گزارش شده است،  در مطالعات بالینی مربوط به اینفلوواک تترا بیشترین عوارض عمومی مشاهده شده  پس از واکسیناسیون در بزرگسالان و کودکان بین 6 تا 17 سال خستگی و سردرد و در کودکان 3 تا 5 سال خواب آلودگی، تحریک پذیری، از دست دادن اشتها گزارش شده است. شایعترین عوارض جانبی عمومی گزارش شده به دنبال واکسیناسیون در مطالعات بالینی واکسن اینفلوواک تترا در کودکان 6 تا 35 ماهه بی قراری و تحریک پذیری بوده است. آمار مشابهی از میزان عوارض جانبی پیگیری شده در دریافت کنندگان واکسن آنفلوانزای سه ظرفیتی و چهار ظرفیتی اینفلوواک مشاهده گردید.

n

میــزان عــوارض جانبــی سیســتمیک پیگیــری شــده ، بیــن دریافــت کننــدگان اینفلــوواک تتــرا و واکســن کنترلــی غیــر آنفلوانزایــی مشــابه بــوده اســت، در حالیکــه میــزان عــوارض جانبــی موضعــی پیگیــری شــده پــس از تزریــق واکســن اینفلــوواک تتــرا، کمتــر بــوده اســت.

n

گزارش عوارض جانبی مشکوک

n

گزارش دهی عوارض جانبی پس از اخذ مجوز برای هر فراورده دارویی حائز اهمیت است. این امر امکان کنترل نسبت مزایا/ مضرات فراورده دارویی را فراهم می کند. از کادر درمانی خواسته می شود تا بروز هر نوع عارضه جانبی را از طریق تکمیل فرم زرد گزارش نمایند.

n

مصرف بیش از حد

n

به نظر نمیرسد که تجویز بیشتر از حد معمول این واکسن عوارض ناخواسته ای به دنبال داشته باشد.

متن اینجاست
آنتی ژن های سطحی (همآگلوتینین و نورآمیداز ) از سوش های مختلف ویروس آنفلوانزا
اینفلوواک تترا 2025-2026 بر روی توانایی رانندگی و استفاده از ماشین آلات تاثیر ناچیزی دارد و یا بی اثر است.

اینفلوواک تترا در دردمای بین 2 تا 8 درجه سانتی گراد در یخچال نگهداری می شود.

n

از یخ زدگی محافظت شود.

n

دارو در جعبه اصلی خود به دور از نور نگهداری شود.

n

این دارو را دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید.

n

این دارو را پس از تاریخ انقضاء مصرف نکنید، تاریخ انقضاء در روی بسته بندی و برچسب پس از “EXP” مشخص شده است. تاریخ انقضاء آخرین روز آن ماه می باشد.

n

این دارو را از طریق فاضلاب یا سطل زباله دور نیندازید. چگونگی دور ریختن داروهایی که دیگر استفاده نمی کنید را از داروساز خود بپرسید. این اقدامات به محافظت از محیط زیست کمک می کنند.

تاریخ آخرین بازنگری: مارچ 2025 تاریخ آخرین ویرایش برگه راهنمای فارسی: مرداد 1404 نام و آدرس نمایندگی در ایران: شرکت بهستان دارو، میدان ونک، خیابان ملاصدرا، خیابان پردیس، شماره 10

ایمنی کامل‌تر با
واکسن چهار ظرفیتی


آنفلوانزا یک بیماری تنفسی مسری است که توسط ویروس‌های آنفلوانزا ایجاد می‌شود و بینی، گلو و گاهی اوقات ریه‌ها را درگیر می‌کند. این بیماری می‌تواند از شکل خفیف تا شدید بروز کند و در برخی موارد منجر به مرگ شود.

واکسن اینفلووک ( واکسن آنفلوانزای هلندی) هرساله در زمان مناسب تزریق واکسن (اوایل شهریور) در داروخانه ها موجود می شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن بهستان دارو تماس بگیرید.
۰۲۱۸۸۷۷۴۲۰۰

واکسن اینفلووک ( واکسن آنفلوانزای هلندی) هرساله در زمان مناسب تزریق واکسن (اوایل شهریور) در داروخانه ها موجود می شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن بهستان دارو تماس بگیرید.
۰۲۱۸۸۸۷۵۴۱۱

بهترین راه برای پیشگیری از آنفلوانزا، تزریق واکسن آنفلوانزا در هر سال است.

چگونه ویروس آنفلوانزا پخش می‌شود؟

ویروس آنفلوانزای فصلی به‌راحتی منتقل می‌شود و به‌ویژه در مکان‌های شلوغ مانند مدارس، خانه‌های سالمندان، مراکز نگهداری و حمل‌ونقل عمومی سریع‌تر گسترش می‌یابد.

هنگامی که فرد مبتلا سرفه یا عطسه می‌کند، قطرات ریز تنفسی حاوی ویروس در هوا پراکنده می‌شود. این قطرات می‌توانند تا یک متر گسترش یابند و افرادی را که در محدوده تنفسی قرار دارند آلوده کنند.

همچنین ویروس می‌تواند از طریق تماس با سطوح آلوده یا دست‌های آلوده منتقل شود. در صورتی که دست آلوده به بینی، دهان یا چشم‌ها تماس پیدا کند، احتمال انتقال افزایش می‌یابد.

برای پیشگیری، پوشاندن دهان و بینی هنگام عطسه یا سرفه (ترجیحاً با دستمال یا آرنج) و شست‌وشوی مرتب دست‌ها با آب و صابون یا مواد ضدعفونی‌کننده الکلی، بسیار توصیه می‌شود.

عفونت با ویروس آنفلوانزا بسیار شایع است، اما تعداد دقیق مبتلایان در هر فصل مشخص نیست، چون بسیاری از افراد علائم خفیف دارند و به پزشک مراجعه نمی‌کنند.

در مناطق دارای آب‌وهوای معتدل، همه‌گیری‌های فصلی معمولاً در فصل زمستان رخ می‌دهد. اما در مناطق گرمسیری، ویروس آنفلوانزا می‌تواند در تمام طول سال در گردش باشد و موجب شیوع‌های نامنظم‌تر شود.

علائم آنفلوانزا معمولاً به‌صورت ناگهانی ظاهر می‌شوند. افراد مبتلا ممکن است برخی یا همه علائم بیماری را تجربه کنند. در برخی موارد، استفراغ و اسهال نیز دیده می‌شود، به‌ویژه در کودکان؛ اما این علائم در بزرگسالان کمتر شایع‌اند.
نکته مهم این است که همه مبتلایان به آنفلوانزا لزوماً تب ندارند.

عوارض آنفلوانزا عوارض آنفلوانزا می‌تواند شامل مواردی مانند ذات‌الریه باکتریایی، عفونت گوش میانی، عفونت سینوس‌ها و بدتر شدن بیماری‌های مزمن زمینه‌ای مانند نارسایی قلبی، آسم یا دیابت باشد.

ذات‌الریه باکتریایی

عفونت گوش

آسم

عفونت سینوسی

برونشیت و سندرم حاد تنفسی

مشکلات قلبی

دوره انتقال بیماری آنفولانزا

ممکن است بتوانید ویروس آنفلوانزا را پیش از آن‌که متوجه بیماری خود شوید و همچنین در زمان بروز علائم، به دیگران منتقل کنید.

افراد مبتلا به آنفلوانزا معمولاً در سه تا چهار روز اول پس از شروع علائم، بیشترین قدرت انتقال بیماری را دارند.

برخی از بزرگسالان سالم ممکن است بتوانند ویروس را از یک روز پیش از بروز علائم تا پنج تا هفت روز پس از شروع بیماری به دیگران منتقل کنند.

برخی افراد، به‌ویژه کودکان خردسال و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف، ممکن است برای مدت طولانی‌تری ناقل بیماری باشند.

دوره کمون آنفلوانزا (فاصله بین مواجهه با ویروس تا بروز علائم) معمولاً حدود دو روز است، اما می‌تواند بین یک تا چهار روز متغیر باشد.

پیشگیری و درمان آنفلوانزای فصلی

اولین و مهم‌ترین قدم برای پیشگیری از آنفلوانزا، تزریق سالانه‌ی واکسن آنفلوانزا است. مطالعات نشان داده‌اند که واکسن آنفلوانزا می‌تواند بروز بیماری، عوارض جدی و خطر بستری شدن یا حتی مرگ ناشی از آن را کاهش دهد. همچنین رعایت اقدامات پیشگیرانه‌ی روزمره مانند دوری از افراد بیمار، پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه و عطسه، و شست‌وشوی مکرر دست‌ها، برای کاهش انتقال ویروس‌های عامل بیماری‌های تنفسی مانند آنفلوانزا توصیه می‌شود.

درمان بیماری آنفلوانزا

افرادی که در گروه‌های پرخطر قرار ندارند، معمولاً با درمان علامتی مدیریت می‌شوند. به این بیماران توصیه می‌شود در صورت داشتن علائم در خانه بمانند تا از انتقال بیماری به دیگران جلوگیری شود. درمان علامتی بیشتر بر کاهش علائمی مانند تب تمرکز دارد. این بیماران باید به دقت تحت نظر باشند تا در صورت بدتر شدن علائم، فوراً به مراکز درمانی مراجعه کنند. در بیمارانی که به بیماری شدید یا پیشرونده ناشی از عفونت مشکوک یا تأییدشده‌ی آنفلوانزا (مانند ذات‌الریه، سپسیس، یا تشدید بیماری‌های مزمن زمینه‌ای) مبتلا هستند، باید هرچه سریع‌تر درمان ضدویروسی آغاز شود.

مهارکننده‌های نورآمینیداز (مانند اوسلتامیویر) در صورت مصرف طی ۴۸ ساعت نخست پس از شروع علائم، بیشترین اثربخشی را دارند. با این حال، شروع درمان در مراحل بعدی بیماری نیز می‌تواند مفید باشد و باید مدنظر قرار گیرد.
درمان معمولاً به مدت حداقل ۵ روز توصیه می‌شود، اما در صورت تداوم علائم شدید یا عدم بهبودی، می‌توان مدت درمان را تمدید کرد.
کورتیکواستروئیدها نباید به‌طور روتین برای درمان آنفلوانزا استفاده شوند.
همچنین ویروس‌های آنفلوانزا نسبت به داروهای آمانتادین و ریمانتادین مقاوم شده‌اند و این داروها دیگر برای درمان به‌تنهایی توصیه نمی‌شوند.

پیشگیری از آنفلوانزا

موثرترین روش برای پیشگیری از آنفلوانزا، واکسیناسیون سالانه است. امروزه واکسن‌های ایمن و مؤثری در دسترس‌اند که بیش از 70 سال است استفاده می‌شوند. از آنجا که ایمنی ناشی از واکسن در طول زمان کاهش می‌یابد، تزریق سالانه برای حفظ محافظت ضروری است.
امروزه واکسن‌های تزریقی غیرفعال بیشترین کاربرد را در سراسر جهان دارند.
در بزرگسالان سالم، حتی زمانی که سویه‌های ویروس در گردش کاملاً با سویه‌های موجود در واکسن تطابق ندارند، واکسن می‌تواند محافظت مؤثری ایجاد کند.
در سالمندان و افرادی که بنا به دلایلی سیستم ایمنی ضعیفی دارند، اثربخشی واکسن در پیشگیری از ابتلا ممکن است کمتر باشد، اما همچنان شدت بیماری، بروز عوارض و مرگ‌ومیر را کاهش می‌دهد.
واکسیناسیون به‌ویژه برای افراد در معرض خطر عوارض آنفلوانزا و کسانی که با این افراد زندگی می‌کنند یا از آن‌ها مراقبت می‌کنند، بسیار حائز اهمیت است.

بهترین زمان تزریق واکسن آنفلوانزا

بهترین زمان برای تزریق واکسن آنفلوانزا پیش از آغاز فصل سرما، یعنی در ماه‌های شهریور و نهایتاً مهر است. تزریق به‌موقع واکسن به بدن فرصت می‌دهد تا ایمنی کافی را پیش از شروع پیک بیماری ایجاد کند. با این حال، برای افرادی که در زمان مناسب موفق به دریافت واکسن نشده‌اند، تزریق آن همچنان توصیه می‌شود؛ زیرا تا زمانی که ویروس آنفلوانزا در جامعه در حال گردش است، واکسیناسیون می‌تواند نقش مؤثری در پیشگیری از ابتلا و کاهش شدت بیماری ایفا کند.

سازمان بهداشت جهانی واکسیناسیون سالانه آنفلوانزا را برای همه افراد به خصوص گروه های زیر توصیه می کند:

  • بیماران قلبی (مانند نارسایی قلبی و بیماری عروق کرونر)
  • بیماران ریوی (مانند آسم و COPD)
  • بیماران دیابتی
  • بیماران کلیوی، به‌ویژه افراد تحت دیالیز
  • افراد دارای نقص ایمنی (مثل بیماران مبتلا به سرطان یا افرادی که داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی مصرف می‌کنند مثل بیمارات مبتلا به سرطان، افرادی که پیوندعضو انجام دادند یا افرادی که تحت درمان با داروهای کورتونی هستند.)
  • کودکان زیر ۵ سال، به‌ویژه گروه سنی 6 ماه تا 2 سال
  • سالمندان (بالای ۶۵ سال)
  • زنان باردار
  • افراد با چاقی مفرط (BMI ≥ 40)
  • کارکنان حوزه سلامت (کادر درمان)

در بیماران قلبی، آنفلوانزا می‌تواند با ایجاد التهاب و افزایش فشار به سیستم قلبی، خطر حمله قلبی و بدتر شدن عملکرد قلب را افزایش دهد. در هفته اول پس از ابتلا، احتمال سکته قلبی به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد.

در بیماران دیابتی، آنفلوانزا کنترل قند خون را مختل می‌کند و ممکن است باعث عوارض خطرناک مانند کتواسیدوز یا افت شدید قند خون شود.

کسانی که دچار بیماری‌های مزمن ریوی مانند آسم یا COPD هستند، در صورت ابتلا به آنفلوانزا در معرض خطر حملات حاد تنفسی، بدتر شدن علائم و بستری شدن قرار دارند.

افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی، به‌ویژه آن‌هایی که تحت دیالیز هستند، به دلیل ضعف سیستم ایمنی و وجود بیماری زمینه‌ای، در برابر عوارض آنفلوانزا آسیب‌پذیرترند.

در بیماران سرطانی یا افرادی که داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی مصرف می‌کنند (مثل بیماران پیوندی یا مبتلا به بیماری‌های خودایمنی)، قدرت دفاعی بدن در برابر ویروس‌ها کاهش می‌یابد. این افراد ممکن است به‌راحتی دچار عفونت شدید شوند و بدنشان نتواند به خوبی با ویروس مقابله کند.

کودکان خردسال، به‌ویژه زیر ۲ سال، سیستم ایمنی کاملاً تکامل‌یافته‌ای ندارند و در برابر ویروس‌هایی مانند آنفلوانزا آسیب‌پذیرند. آنفلوانزا در آن‌ها می‌تواند به سرعت پیشرفت کند و منجر به عوارض جدی مانند تشنج ناشی از تب، ذات‌الریه یا حتی بستری شدن شود.

کارکنان نظام سلامت (پزشکان، پرستاران، تکنسین‌ها و…) نیز به دلیل تماس مکرر با بیماران، بیشتر در معرض آلودگی هستند و همچنین ممکن است ناقل بیماری به بیماران آسیب‌پذیر باشند. واکسیناسیون آن‌ها نه‌تنها از خودشان محافظت می‌کند، بلکه از بیماران نیز محافظت می‌نماید.

زنان باردار جزو گروه‌های پرخطر در برابر آنفلوانزا محسوب می‌شوند، زیرا تغییرات طبیعی در سیستم ایمنی، قلب و ریه‌ها در دوران بارداری می‌تواند خطر ابتلا به نوع شدید بیماری و عوارضی مانند بستری شدن یا حتی زایمان زودرس را افزایش دهد. به همین دلیل، واکسیناسیون آنفلوانزا در هر مرحله از بارداری توسط سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان جهانی بهداشت (WHO) و مرکز کنترل بیماری‌ها (CDC) به‌طور مؤکد توصیه می‌شود.

تزریق واکسن آنفلوانزا نه‌تنها از مادر در برابر بیماری محافظت می‌کند، بلکه از طریق انتقال آنتی‌بادی‌ها از جفت به جنین، ایمنی نسبی نوزاد را در چند ماه اول زندگی – که هنوز امکان واکسیناسیون برای او وجود ندارد – فراهم می‌سازد. شواهد علمی نشان داده‌اند که واکسن آنفلوانزای غیرفعال در دوران بارداری ایمن است و هیچ خطری برای جنین ندارد، بنابراین یکی از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ سلامت مادر و نوزاد به شمار می‌رود.

حتی زنانی که هنوز باردار نیستند اما قصد بارداری دارند، بهتر است واکسن آنفلوانزا را قبل از شروع فصل سرما دریافت کنند تا در دوران بارداری در برابر این بیماری محافظت شوند.

واکسن آنفلوانزا زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که ویروس‌های در گردش در جامعه با سویه‌های موجود در واکسن مطابقت خوبی داشته باشند.

از آنجا که ویروس‌های آنفلوانزا دائماً در حال تغییر هستند، سازمان جهانی بهداشت (WHO) از طریق یک سیستم نظارتی بین‌المللی، به‌طور مداوم ویروس‌های در گردش انسانی را رصد می‌کند و ترکیب واکسن آنفلوانزا را دو بار در سال (برای نیم‌کره شمالی و جنوبی) به‌روزرسانی می‌نماید.

علاوه بر واکسیناسیون، رعایت برخی اقدامات پیشگیرانه روزمره نیز نقش مهمی در کاهش انتقال ویروس دارد، از جمله:

  • شستن مرتب دست‌ها با آب و صابون و خشک‌کردن صحیح آن‌ها
  • پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه یا عطسه (ترجیحاً با دستمال یک‌بارمصرف)
  • قرنطینه یا استراحت در خانه در صورت احساس بیماری، تب یا علائم آنفلوانزا
  • پرهیز از تماس نزدیک با افراد بیمار
  • خودداری از لمس چشم‌ها، بینی یا دهان با دست‌های آلوده
سوالات رایج در مورد واکسن آنفلوانزا

واکسن آنفلوانزا از یک ویروس غیرفعال ساخته می شود که نمی تواند عفونت را منتقل کند. بنابراین، افرادی که بلافاصله پس از دریافت واکسن آنفلوانزا بیمار می شوند، چون یک یا دو هفته طول می کشد تا ایمنی ناشی از واکسن به سطح لازم و محاظفت کننده برسد، ابتلای آنها ارتباطی به تزریق واکسن ندارد. اما مردم تصور می کنند که چون پس از دریافت واکسن بیمار شده اند، واکسن آنفلوانزا باعث بیماری آنها شده است.

در حالی که دریافت واکسن آنفلوانزا برای افرادی که بیماری مزمن دارند بسیار مهم است، هر کسی – حتی افراد سالم – می‌تواند از واکسن زدن سود ببرد. دستورالعمل‌های کنونی مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا (CDC) واکسیناسیون سالانه علیه آنفلوانزا را برای همه افراد بالای 6 ماه از جمله زنان باردار توصیه می‌کند.

در طول فصل آنفلوانزا علاوه بر واکسیناسیون، می‌توانید چندین اقدام برای محافظت از خود انجام دهید. اگر قبل از واکسینه شدن در معرض آنفلوانزا قرار گرفته اید این کارها را انجام دهید: از تماس با افراد مبتلا به آنفلوانزا خودداری کنید، دست های خود را مرتب بشویید و از ماسک استفاده کنید.

آنفلوانزا ممکن است باعث علائم شدید سرماخوردگی مانند گلودرد، آبریزش بینی، عطسه، گرفتگی صدا و سرفه شود. اما طبق گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا (CDC) ، فصل آنفلوانزای 2019-2020 منجر به حداقل 18 میلیون ویزیت پزشکی، 24000 مرگ و 410000 بستری شدن در بیمارستان شد. هیچ وقت برای تزریق واکسن آنفلوانزا دیر نیست. حتی اگر از ابتلای شما به آنفلوانزا جلوگیری نکند، می تواند احتمال داشتن علائم شدید را کاهش دهد.

در واقع، 20 تا 30 درصد از افراد ناقل ویروس آنفلوانزا هیچ علامتی ندارند اما توانایی انتقال این بیماری به دیگران را دارند.

ویروس آنفلوانزا هر سال تغییر می کند (جهش می یابد). بنابراین، واکسیناسیون هر ساله برای اطمینان از مصونیت نسبت به سویه هایی که احتمال شیوع بیماری را دارند، ضروری است.

تنها راه ابتلا به آنفلوانزا قرار گرفتن در معرض ویروس آنفلوانزا است. فصل شیوع آنفلوانزا غالبا مصادف با هوای سرد است چرا که سیستم ایمنی بدن در هوای سرد پاسخ ضعیف تری نشان می دهد و بنابراین، مردم اغلب آنفلوانزا را به یک محیط سرد مرتبط می دانند. اما ارتباطی با هم ندارند.

مایعات داغ می توانند گلودرد را تسکین دهند و مایعات مورد نیاز را تامین کنند. مصرف سوپ مرغ و سایر غذاهای مقوی کمک کننده هستند اما صرفا ویژگی خاصی برای مبارزه با ویروس آنفلوانزا ندارند.

آنتی بیوتیک ها به خوبی در برابر باکتری ها عمل می کنند، اما برای عفونت های ویروسی مانند آنفلوانزا بی اثرند. برخی از افراد بعد از ابتلا به آنفلوانزا دچار عفونت باکتریایی ثانویه به عنوان عارضه بیماری می شوند، بنابراین اگر علائم شما طولانی شد یا بدتر شد، ممکن است ایده خوبی باشد که معاینه شوید تا در صورت لزوم آنتی بیوتیک مصرف کنید.

تفاوت‌های آنفلوانزا و سرماخوردگی

علائم

آنفلوانزا

سرماخوردگی

تب

شایع

نادر

بدن درد

همیشگی

نسبی

لرز

شایع

نادر

خستگی

شدید

خفیف

عطسه

گاهی

شایع

آبریزش بینی

گاهی

شایع

گلو درد

گاهی

شایع

سرفه

شایع

خفیف

سر درد

شایع

نادر